دکتر پرداختچی ابتدا به برخی از تعاریف برنامهریزی اشاره کردند و تأکید داشتند که در همه تعاریف سه نکته پنهان است: آیندهنگری، آیندهگزینی و آیندهسازی. علاوه براین، واقعبینی که یکی از اصول برنامهریزی است اهمیت بسیاری دارد. داشتن آرمانهای رویاگرایانه یکی از آسیبهای برنامه توسعه است. بطوریکه به واقعیتها توجه نداریم. در ادامه، به اصول برنامهریزی اشاره شد و موارد آیندهنگری، واقعبینی و ضمانت اجرایی مباحثی بود که به طور خاص به آنها پرداخته شد. دکتر پرداختچی در ادامه به دلایل مقاومت مدیران در برابر برنامهریزی اشاره کردند. همچنین، برخی از دامهای برنامهریزی که بحث اصلی سخنرانی بود عبارتند از:
- عدم مشارکت مستقیم مدیران عالی در برنامهریزی و تفویض آن به ردههای پایینتر (دیگران انجام میدهند، مدیران تنها امضای نهایی را به عهده دارند).
- مشارکت ندادن مدیران اجرایی مهم و اثرگذار در فرآیند برنامهریزی.
- عدم استفاده از برنامه به عنوان استاندارد و معیاری جهت ارزیابی عملکرد مدیران.
- تمایل مدیران عالی به اخذ تصمیم بر مبنای احساسات، نظریات، تمایلات و بینش خویش، حتی اگر با برنامه رسمی و اصول و قواعد برنامهریزی در تضاد باشد،
- پیشبینی غیرواقعبینانه شرایط آینده، و
- برنامه تحمیلی از بالا.
در ادامه موضوع آمایش سرزمین که مبنای برنامههای توسعه است مورد توجه قرار گرفت. مطالعات آمایش سرزمین که در یک دوره بلندمدت ناظر بر مسائل فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و نظامی یک کشور است، فی نفسه دارای پیچیدگیها، حساسیتها و دشواریهای زیادی است. اگر از پرداختن به آن مسائل و یافتن راهحلها و دستیابی به شیوههای مناسب سازماندهی سرزمین باز بمانیم، قطعاً در آینده با روندهای بحرانزاد، اتلاف سرمایهها و فرصتها و مشکلات و معظلات فراوان مواجه خواهیم شد. در حوزه آموزش نیز قبل از تربیت نیروی انسانی لازم برای توسعه، برنامهریزی آموزشی و برنامهریزی درسی به آمایش سرزمین نیاز داریم. یکی از اتفاقات مثبت در این زمینه، گزارش دانشگاههای مختلف از آمایش آموزش عالی در راستای نقشه علمی کشور است. در آمایش آموزش عالی توزیع فضایی مؤسسات آموزش عالی، و توزیع جغرافیای دانشجویان، اعضای هیئت علمی و متناسب و متوازنسازی آنها در سطح کل کشور با نگاهی به ظرفیتها، پتانسلها و مزیتهای رقابتی مدنظر قرار میگیرد.[۱] طرح آمایش آموزش عالی بر اساس اصول و ملاحضات آمایش سرزمین مد نظر قرار گرفته. وقتی طرحهایی از این قبیل را مطالعه میکنیم بیشتر متمرکز بر عبارتپردازی هستند، تا نتیجهای که در نهایت باید حاصل شود.
همچنین، بیتوجهی به گذشته، حال و ناهماهنگی و بعضا مخالفت در بین کارشناسان و مراجع قدرت و تصمیمگیری درباره مفاهیم، تعاریف، اصول، فرایند و … از جمله آسیبهای برنامههای توسعه است. ایشان به ترجمه نادرست کلمه development اشاره کردند. بطوریکه تأکید بر این است به جای ترجمه توسعه از پیشرفت استفاده کنیم! ما حتی را کلمات هم بر اساس آنچه که در دنیا رایج است مورد توجه قرار نمیدهیم.در پایان به این موضوع تأکید شد که ما در برنامههای توسعه دچار نوعی آرمانگرایی رویاپردازانه هستیم. عبارتها بسیار زیباست اما نتیجهای به دست نمیآید.
